Hallo. Hey. Waw, dit is een beetje awkward. Kom je hier vaak? Ben je gewoon een beetje boos en kom je screenshot nemen om op Twitter te zetten? Of vind je het toch wel interessant wat ik zo allemaal schrijf, en wil je even een kijkje nemen op mijn webstek. Hoe er 2009 van je! Surf ook even naarr mijn MySpace.
Voor wie hier opgesukkeld is zonder te weten wie ik ben. Ik ben dus Frank, veertiger en woonachtig te Oostende. Ik geef les, ik schrijf en soms doe ik ook een lezing. Als je wil kan je me daar vragen over stellen via email. Geen nood: ik heb ook telefoon!
👇 Een keer praten 👇
Ik schreef ook een boekie. Dat verkocht niet goed. Maar dat wil natuurlijk nog niet zeggen dat het slecht is. Je kan dat zelf beoordelen door het toch te kopen. Tegen alle advies in. Koppige mens, gij zeg!
Lees je ook nog de hapklare, gekruide, als sis kebab zo sappige, gedachtenprovocerende teksten die ik voor platformen als DS en De Morgen schreef? Eentje kan geen kwaad!
Of zet je rustig neer (ah je zat al?) en lees mijn blog
VERWOESTE KINDERKAMERS
Wanneer een kind sterft gaat er te veel liefdespotentieel verloren. Nooit zal het dode lichaampje in de grond vermoeid maar toch ook dankbaar de laatste blikken in een met witte waas omrande donkere kamer kunnen richten. Nooit zal er een filosofische terugblik komen op wat was, een door tijdserosie lichtere wederbeleving van voorbije zaken. Herinneringen…
DE BLEITMUIL
Ik herinner me dat ik rond mijn veertiende levensjaar een eerste periode doormaakte waarin ik voortdurend aan het huilen sloeg, deels omdat ik een tiener was en heftige opeenvolgingen van emoties nu eenmaal horen bij de hormonale opstoten in die periode, en deels omdat ik, ik zeg dit terugblikkend gewapend met later verworven kennis, in…
TWIJFELGEVAL
Op de eerste dag dat mijn jongen weer bij zijn mama is ga ik eten in een Indisch restaurant aan de zeedijk dat naar een bergketen genoemd is. De combinatie van het altijd haast lege restaurant en de pikdonkere kustlijn met het schijnbaar eindeloos doorlopende water geven me een schier bovennatuurlijk gevoel van eenzaamheid. Doordat…
GEWOON LOSLATEN
Elke middag sluit je de winkel voor een uurtje en kruip je in je zilverkleurige Mercedes om me op te gaan halen voor de schoolpoort. Je zet nooit de motor af en je blijft in de draaiende auto op het voetpad zitten. Ik kruip met mijn zus op de achterbank en ik begin met mijn…
DINGEN OP MIJN MAAG
Ik sta in een lokaal op een zolder in Oostende Pilates te doen wanneer de misselijkheid mij overvalt. Het zweet breekt me uit, en ik moet mijn best doen om de inknijpbare cirkel die ik vastheb niet uit mijn handen te laten vallen, de dakspanten draaien als kermisattracties voor mijn ogen. Ik was initieel blij…
WORSTELEN MET HET LEVEN
Er ligt een hulk van een kerel met zijn kruis tegen mijn hoofd aangedrukt en terwijl ik wanhopig minutenlang probeer te ontsnappen uit zijn wurgende greep rond mijn nek vraag ik me af waarom ik als 39-jarige weer zo gek ben geweest om met deze nieuwe sport te beginnen. Als voormalig, zeer slecht, thaibokser ken…
Frank D'hanis Junior 